De romantiek van schrijven

,,Ben je journalist en tekstschrijver? Dat lijkt me zo leuk! Lekker op pad en dan alles opschrijven thuis achter de computer. Of zelf van alles bedenken en dat het dan ook nog wordt gepubliceerd. Wat gaaf!”

Dat is zo ongeveer de reactie die ik krijg als ik vertel wat mijn beroep is. Het klopt alleen niet helemaal met de werkelijkheid. Natuurlijk is mijn vak het allerleukste wat er is, anders deed ik het niet, maar het is niet zo’n plaatje als hierboven geschetst. Ja, ik kom soms op hele leuke en verrassende plekken. Ja, ik mag ongestraft mensen van alles vragen. Maar uiteindelijk speelt een groot deel van mijn werk zich af achter de computer. Als tekstschrijver ben je vooral veel bezig met – je raadt het al – schrijven. Typen, nalezen, schrappen, corrigeren: dat is zo ongeveer wat ik de hele dag doe. De tijd waarin journalisten en schrijvers vooral buitenshuis te vinden waren, is al een tijdje voorbij. Een groot deel van het werk speelt zich af achter de computer, via e-mail of telefonisch.

Ik krijg ook nogal eens de vraag voor welke bladen of websites ik allemaal schrijf. En nee, dat zijn niet de alom bekende landelijke media. De realiteit is dat het gros van de tekstschrijvers werkt voor vakbladen, websites of lokale media. Een dagelijkse column in een krant of vrouwenblad is vooral weggelegd voor BN’ers  en een handvol gelukkigen. De rest van ons schrijft voor een select clubje mensen. Is dat minder leuk? Zeker niet! Het schrijven voor vakbladen is enorm leuk en uitdagend, het gaat namelijk vaak over onderwerpen waar je zelf nog niet zoveel van weet. Leergierig én nieuwsgierig als de meeste schrijvers zijn, is dat juist het leukste aan ons vak.

Maar natuurlijk fantaseer ik ook wel eens over een huisje in de bossen waar ik in alle rust kan werken aan een enorme bestseller. Dromen mag toch?

De romantiek van schrijven

Eén gedachte over “De romantiek van schrijven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *